Dziś w Krakowie uczestniczę w panelu dyskusyjnym pod tytułem „Elektrownie jądrowe w Polsce – lekarstwo na wszystko czy złudne nadzieje?”, podczas IV Kongresu Energetyki Rozproszonej.
Polska potrzebuje atomu, ale nie możemy udawać, że elektrownie jądrowe rozwiążą wszystkie problemy naszej energetyki.
Zasadnicze pytanie brzmi, czy rzeczywiście uda nam się uruchomić pierwszy blok elektrowni jądrowej do 2036 roku. Osobiście mam co do tego poważne wątpliwości. Nie oznacza to jednak, że powinniśmy rezygnować z tej inwestycji. Wręcz przeciwnie, musimy ją realizować, bo Polska potrzebuje własnych, stabilnych źródeł energii. Podobne zdanie prezentowali prelegenci w samej debacie.
W dzisiejszej dyskusji wybrzmiała również bardzo ważna kwestia. Nie możemy pochopnie wyłączać i likwidować istniejących bloków węglowych. Należy je odpowiednio modernizować, konserwować i utrzymywać w gotowości tak długo, jak wymaga tego bezpieczeństwo energetyczne Polski. Nie możemy dopuścić do sytuacji, w której zamkniemy własne elektrownie, zanim uruchomimy nowe. Takie stanowisko Konfederacja i Ruch Narodowy ma od lat. Racjonale podejście!
Ciekawa jest również perspektywa Pomorza. Region upatruje w budowie elektrowni jądrowej ogromnej szansy na rozwój gospodarczy, nowe miejsca pracy i inwestycje infrastrukturalne. W powiecie wejherowskim 70% badanych mieszkańców uważa, że elektrownia będzie szansą dla regionu. Z kolei w skali całej Polski poparcie dla budowy elektrowni jądrowych wynosi niemal 92%.
Polskie firmy i gospodarstwa domowe potrzebują taniej i stabilnej energii już dziś. Nie za 10 czy 15 lat. Dlatego atom należy budować, ale jednocześnie musimy chronić istniejące moce wytwórcze. Polska energetyka musi służyć Polakom, naszym przedsiębiorcom i bezpieczeństwu państwa.
Polityka Zielonego Ładu w debacie, i w tym wpisie slusznie została pominięta. Mówmy wreszcie o poważnych źródłach energii, a nie o zabawie i ideologii opartej na ambicji Brukseli.





